ای که از زهر کین جان دادی - حسین ستوده

سیدنا المظلوم (×۲) سیدنا المظلوم سیدنا المظلوم (×۲) سیدنا المظلوم، آقا، آقا، آقا سیدنا المظلوم سیدنا المظلوم سیدنا المظلوم، آقا، آقا، آقا سیدنا المظلوم ای که از زهر کین جان دادی سوختی تا ز پا افتادی پدر و مادرم قربانت سیدی یا امام هادی پدر و مادرم قربانت سیدی یا امام هادی سیدنا المظلوم سیدنا المظلوم سیدنا المظلوم، آقا، آقا، آقا نیمه‌شب تو خونت ریختند و اهل‌بیت تو رو آزردند سر و پای‌برهنه آقا تو رو از خونه بیرون بردند حرامی پلید ای عباتو می‌کشی اشکتو ندید آقا آقا آقا سیدنا المظلوم سیدنا المظلوم آقا آقا آقا سیدنا المظلوم سیدنا المظلوم سیدنا المظلوم آقا آقا آقا پیش چشمان گریون تو نانجیبا چه حرفایی گفتن تو به سر می‌زنی از غصه ناسزا به زهرا می‌گفتن عموت امام حسن تو کوچه ناله زد مادرمو نزن نزن نزن نزن هر کی فرزند زهرا باشه قسمتش اذیت و آزاره یا گرفتار و زندونی یا آه راهی کوچه و بازاره شریکةالامام میون ازدحام تو مجلس حرام حسین حسین حسین هرچی می‌خوام بگیرم چوبو بی‌حیا راهمو می‌بنده هرچی می‌گم نزن ای نامرد تازه به اشک من می‌خنده غم به دلم نشست که بی‌حیای پست دندون تو شکست حسین حسین حسین یا ثارالله آقا یا ثارالله آقا دیگه پیر شد زینبت هم تو قتلگاه پیر شد دیگه پیر شد دیگه دیر شد زینبت هم تو قتلگاه پیر شد پای حرومی به حرم باز شد تلاطم شد رقیه زیر دست و پا گم شد دیگه دیر شد زینبت هم تو قتلگاه پیر شد حرمله تازه واسه ما شیر شد حرمله تازه واسه ما شیر شد تلاطم شد سرو بردن عمامهٔ پیغمبرو بردن انگشت و با انگشترش بردن حسین‌جانم حسین‌جانم حسین‌جانم حسین‌جانم حسین‌جانم حسین‌جانم حسین‌جانم حسین جانم (×۳) حسین جانم (×۲) چه غوغا شد عزای انسیة الحورا شد پای حرومی به حرم وا شد (×۲) طلاچپ شد خیمه پر از شعلهٔ هیزم شد عمه اسیر چشم مردم شد حسین جانم (×۴)