از میون همه آدما تو رو انتخاب کردم - حسین ستوده

از میون همه آدما از توی غریب و آشنا تو رو انتخاب کردم روی تو حساب کردم تو یه کاری کردی که همه رو جواب کردم تنها جایی که ضرر نکردم اینجاست که دور سرت می‌گردم ای عشق اول و آخر من خوشبختی یعنی دستاتو گرفتن توی دستای سردم جانم بستان ای تولای من دین و دنیای من عشق هر روزم و ماه شب‌های من اوج آرامشم ای مسیحای من بهترین زمزمهٔ روی لب‌های من حسین آقای من حسین آقای من مثل آیه‌های قرآنش فقط از برکت سلطانش روزیِ زیاد دارم آخه اعتقاد دارم من مثل خدا آقا به تو اعتماد دارم ممنونت هستم این‌که دارم پا مو توی روضه‌ات می‌ذارم پای حرفت هستی می‌دونم امروز من اومدم، فردا تو می‌آی به مزارم آبرودار حسین، حضرت یار حسین ضامن محشر این گرفتار من گرفتم مدد از تو هر بار تا نفس می‌کشم می‌زنم جار حسین اباالاحرار حسین ای پناه همه عالمین یا اباعبدالله الحسین با تو بی‌نیاز می‌شم با تو سرفراز می‌شم بعد هر سلام بر تو مشمولِ باز می‌شم رزقِ جای پای بُرَیره چای‌ریزِ روضه‌ت زُهیره حلقه آویزِ توی گوشم هر کس که با تو باشه عاقبت به خیره سَنَ قوربان، آی آقا جرعهٔ ناب من، عشق نایاب من کربلای تو لذت خواب من طرهٔ موی تو تیغ ابروی تو رگ خواب من، یا مهتاب من، حسین ارباب من