اینجا که خونه آل احمده - حسین ستوده

اینجا که خونه آل احمده امشب داره یه مهمون سرزده دست‌به‌سینه ملائک با احترام سلطان به خونه خواهر اومده سلطان به خونه خواهر اومده اون که تو رو داره چی کم داره؟ چی کم داره؟ اون که تو رو داره چی کم داره؟ چی کم داره؟ مادر ما اینجا حرم داره، حرم داره هرکی پناه آورد به این درگاه، شد عالی‌جاه عزیزالله عمه سادات، سلام‌الله سلام‌الله سلام‌الله، علی باب بهشت وا شده از سرزمین تو بالا نشین هرکسی شد همنشین تو هر هفته رزق مردم این خاک می‌رسد از شنبه‌های سفره ام‌البنین تو مددی یا معصومه، معصومه لازم باشه دهرُ بر هم می‌زنه خطبه می‌خونه، از حق دم می‌زنه لازم باشه مثل عمه زینب بین قصر دشمن پرچم می‌زنه بین قصر دشمن سکه زده همه‌جا به نام رضا، به نام رضا زینب کبرای امام رضا، امام رضا من سگ سلطانم، که دربانم به ایوان تو معصومه ام‌البنین یا ام‌البنین، سرخوان تو معصومه، علی ما بی‌اراده نوکر این خانواده‌ایم با خانواده نوکر این خانواده‌ایم تا سفرهٔ کریمه و ام‌البنین به پا ما تا ابد دم در این خانه [نامفهوم] حسین مولا عقل از سر من پریده و دیوونگی جا گرفته عقل از سر من پریده و دیوونگی جا گرفته هر کی ندونه با خود می‌گه مگه او مهدی رو دیده دیوونهٔ، دیوونهٔ یا هو، دیوونهٔ نصرالله دیوونهٔ، دیوونهٔ یا هو، دیوونهٔ رقیه جان رقیه جان