نماهنگ انا اعطیناک الکوثر - حسین ستوده

إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ مادر مادر گرچه از وصفِ تو شاعر با دل و جان می‌نویسه از تو گفتن کار ما نیست از تو قرآن می‌نویسه نورِ رستاخیز باهرِ برهان نعمتی که از تو گفته کوثرِ قرآن راهِ پیغمبر با تو کامل شد تا به دنیا اومدی این آیه نازل شد إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ وریدی از دلِ پیغمبر إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ آخه خجالت‌زده شد حیدر إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ فضه دید چی شده پشتِ در إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ دید که زنده‌زنده سوخت آخر فضه فضه فضه خذینی کار زنو نرس جمع کن هرچی می‌بینی فضه ای فضه چیه دردت؟ لگدهاشون کارش [نامفهوم] إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ مادر، مادر شعله‌ها پر کردن آخر کاسهٔ صبر علی رو خواست بسوزونه مغیره کوثر و قدر علی رو کافرای شهر آیه سوزوندن پیش چشمای در و همسایه سوزوندن سوخت و سوخت حیدر محسنم همراش رد شدن از روی قرآن چل‌نفر اوباش إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ می‌زدن زن رو جلو شوهر إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ یکی سیلی زد با انگشتر إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ می‌رسه به کربلا این شر إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ شد النگوی سرِ دست إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ مادر مادر