نماهنگ مادر - حسین ستوده

آدمی که از همه بریده آب گذشته از سرش دیگه مخصوصاً اگه پسر باشه دردش رو به مادرش می‌گه مادر مادر من خسته شدم از زمونه مادر مادر گوشم پر زخم زبونه مادر مادر گریه‌ام می‌گیره بی‌بهونه مادر مادر چی بگم دلم خونه خونه می‌بینی چقدر دلم پره بغضم به گلو رسیده واسه زندگی یه کاری کن زندگیم به مو رسیده مادر مادر مادر مادر مادر مادر مادر مادر مادر مادر توی بسترش بمونه بچه دل‌خوشیش حروم می‌شه با گریهٔ حسن و مادرش، آه دردای تو کی تموم می‌شه مادر مادر، چادرت رو بستی به پهلوت مادر مادر، پا می‌شی می‌افتی روی زانوت مادر مادر، ان‌شاءالله که خوب می‌شه بازوت مادر مادر، آخ چقدر شکاف خورده ابروت من بمیرم و نبینمت تو دست به عصا می‌گیری زوده رفتنت، جوونی و ان‌شاءالله شفا می‌گیری مادر مادر، مادر مادر مادر، مادر مادر مادر، مادر