سکوت محضمو یادم نمیره که قرضمو - حسین ستوده

سکوتِ محضمو، یادم نمیره که قرضو به خوبیای امام‌رضا مدیونم سکوتِ محضمو، یادم نمیره که قرضمو سکوتِ محضمو، یادم نمیره که قرضمو به خوبیای امام‌رضا مدیونم یک سال و نیم گذشت، ضریحِ تو بسته دیدمو خدا وکیلی، بی‌غیرتم می‌دونم هنوز یادمه جلوم، مریض شفا گرفت تو ضریح، حضرتِ رضا گرفت مادرم، ازت یه کربلا گرفت یا امام‌رضا، یا امام‌رضا، یا امام‌رضا، آقا یا امام‌رضا، یا امام‌رضا آقا یا امام رضا شکسته بغضمو می‌بینی تو لحظه‌لحظه‌مو شکسته بغضمو می‌بینی تو لحظه‌لحظه‌مو از غم دوریِ حرم آتیشم ممنونت می‌شم شریک نکنی تو لفظ‌مو قول مردونه بهت می‌دم درست می‌شم حسین می‌دونم بدم، ولی غضب نکن منو با ندیدنت ادب نکن تو رو به عقیله، طول عدد نکن حسین آقا، آقا، آقا، آقا حسین آقا، آقا، آقا، آقا حسین آقا، آقا، آقا، آقا حسین اِی آقا، آقا، آقا، آقا حسین آقا یا امام رضا یا امام رضا یا امام رضا یا امام رضا آقا یا امام رضا یا امام رضا