سر تو نقش فلک - نریمان پناهی

سر تو نقش فلک نقش بیابون بدنت کشتهٔ ما رو به آب قربون زخمِ [نامفهوم] بهتره باد بوزد فقط به قصدِ تن تو بهتر از خاک مدهد تا بشه پیراهن تو عالمو بی‌قرار کنم خیمه‌هاتو چیکار کنم؟ عالمو بی‌قرار کنم بچه‌هاتو چیکار کنم؟ خودم پناهِ عالمم کدوم طرف فرار کنم؟ کشتهٔ کربلا حسین خستهٔ نیزه‌ها حسین کشتهٔ کربلا حسین عمه‌مه سایه‌ش بر این بود که روبا بیسته خب گریه‌هامو می‌ذارم برا بعد بذار کارو تموم کنم این‌قدر خودمو نگه‌می‌دارم نزنم، ناقص نکنم خودمو آخه ناقص بشم نمی‌دونم روز دکور ببین بابا دیگر بیا اگه کمکِ تو نباشه ما نمی‌تونیم بخونیم و اگه کمکِ تو نباشه نفسمون بند می‌آد و بغضِ گلوت رو منو داری می‌بری تو به من قوت می‌دی از کنارِ مقتلم دور نشو داداشم یا حسین نمی‌شد حداقل تهِ خیمه‌ات بکشن؟ نمی‌شد حداقل تهِ خیمه‌ات بکشن؟ مگه می‌شه کسی رو این‌همه ساعت بکشن؟ بهتره پا نکشی این‌همه غوغا نکنی اگه می‌خوای پامو به مقتلِ خون باز نکنی وقتِ جدا شدن که نیست رفتی و دستِ من که نیست اشاره می‌کنی نیا قتلگه جای زن که نیست کشتهٔ کربلا، حسین خستهٔ نیزه‌ها، حسین خستهٔ نیزه‌ها، حسین من نذاشتم که بره زحمت‌های پدر هدر تاری از موی منو حتی ببینه یه نفر بگو ابالفضل که بیاد دردمو درمان بکنه بگو ابالفضل که بیاد دردمو درمان بکنه بره از خیمهٔ من خولی و بیرون بکنه از این معرکه دست بکش نکش منو نفس بکش از این معرکه دست بکش از این معرکه دست بکش نکش منو نفس بکش فقط یه داد غیرتی سر شمر و شبث بکش کشتهٔ کربلا حسین خستهٔ نیزه‌ها حسین