برام سخته که اربعین توی خونه بشینم - نریمان پناهی

حسین جان برام سخته که اربعین توی خونه بشینم با یه عالم حسرت عکس حرم رو ببینم آقا جان ببین نوکرت مبتلاته، ارباب دخیل یه گوشه‌نگاته، ارباب یه کاری بکن تا که قلبم، آروم شه فقط دل‌خوشیم کربلاته، ارباب پدرمادرا، شهدا، علما، بزرگان دین، همه فیض ببرند، فرج آقا نوش جان، گوارا وجودت حسین جان حسین جان شده این شب و روزهام، پر از آه و حسرت بگو آخه تا کی، نباید بیام من زیارت آقا جان نوش جونشون، ما که بخیل نیستیم، گوارا وجودتون، که دارید می‌رید کربلا حسین جان حسین جان همه ترسم اینه اجل فرصتم رو بگیره غلامت، آخر حرم رو نبینه بمیره آقاجان تویی ماه شب‌های تارم آقاجان نگاه کن به حالم، نزارم آقاجان یه بغض عجیبی میون سینه‌م هست رو تربت سرم رو می‌ذارم آقاجان جان حسین جان حرم آرزومه، می‌دونم که اینم می‌دونی همه می‌رن و واسهٔ من فقط تو می‌مونی آقاجان حسین جان حسین جان برای رضای خدا حالم رو به راه کن تحمل ندارم جدایی رو، واسم دعا کن آقاجان من بدون تو می‌میرم مردم به جز تو کسی را ندارم آقاجان فدای تو ایل و تبارم آقاجان تو این دار دنیا تو هستی دلگرمی خدای جلوهٔ روزگارم آقاجان