منو با خودت ببر - حسین ستوده

خسته‌ام از همه آدمای شهر منو با خودت ببر تو که از حال دلم داری خبر منو با خودت ببر لابه‌لای خوبات این بدم بخر منو با خودت ببر یا اصلاً یه‌دفعه بکن ضرر منو با خودت ببر سیرم از زمونه چشام اشک و خونه دل من پیره، نبین که صورتم جوونه بیا رو به راهم کن آقا، بی‌بهونه نذار نوکرت رو نرگهٔ این و اون بخونه التماست می‌کنم حسین منو دست این و اون نده اگه دستامو رها کنی واسه من نه، واسه تو بده آقام، آقام، آقام، حسین زیر بار غصه خرد شد این کمر منو با خودت ببر زیر بار غصه خرد شد این کمر منو با خودت ببر نرسید به دادم هر جای دگر شده دردای دلم خون جگر منو با خودت ببر دیگه گریه‌هام نمیکنه اثر واجبه دعاتم غرق مشکلاتم من دارم له میشم آقا، تو بده نجاتم تو امام حسینی خب منم گداتم تو فقط خواستی منو با همه معضلاتم منو می‌شناختی ولی یه‌بار وا نکردی مشتمو، حسین خالی شد هردفعه پشت من تو گرفتی پشتمو، آقا صلی الله علی الباکین علی صلی الله علی الباکین علی الحسین