بی تو فاطمه پژمردم - حسن عطایی

بی تو فاطمه پژمردم تو که رفتی منم مُردم غم و غصه‌تو خیلی خوردم تو خونه‌م تو رو کم دارم می‌دونی بی تو غم دارم دوریِ تو منو آزارم داد یادته همه خاطره‌هامونو؟ یادته بی‌بی اون قدیما‌مونو؟ یادته همه خاطره‌هامونو؟ یادته بی‌بی اون قدیما‌مونو؟ یادته عروسیِ دوتامونو؟ یادمه خوشیای تو خونه‌مونو یادمه که گرفت خونه‌مو خزون یادمه که بهت گفتم بمون زهرا بی تو شدم تنها ببر منم زهرا علی شده تنها زهرا بی تو شدم تنها ببر منم زهرا علی شده تنها توی خاطرمه غم‌هات جلو چشممه اون اشکات کاشکی من رو می‌بردی همراه غم تو منو پیرم کرد از همه دنیا سیرم کرد لحظه‌ای که اون روز افتاد یادته بی‌بی دستای بسته‌مو؟ یادته که غرورِ شکسته‌مو؟ یادته بی‌بی دستای بسته‌مو؟ یادته که غرورِ شکسته‌مو؟ یادته آهِ سینه‌ی خسته‌مو؟ یادمه پوشوندی خونِ بستر و یادمه منم اون روزِ آخر و یادمه گفتی دربیار اون در و ای داد در رو سرت افتاد رو پسرت افتاد بال و پرت افتاد ای داد در رو سرت افتاد رو پسرت افتاد بال و پرت افتاد زهرا بی‌کس شدم زهرا ببرم از اینجا تموم عزیزِ دنیا زهرا بی‌کس شدم زهرا ببرم از اینجا تموم عزیزِ دنیا چی برات بگم از امشب؟ همه‌ذکرِ منِ رو لب داره می‌سوزه حیدر از تب حرفِ آخرم‌و گفتم مثل تو منم آشفتم نگرانیم واسه زینب یادته بودی یاد حسینمون یادته گفتی آب نره یادمون یادته بودی یاد حسینمون یادته گفتی آب نره یادمون یادته شب آخر و گریه‌مون یادمه همه حرف‌های اون شب و یادمه که کفن دادی زینب و یادمه همه حرف‌های اون شب و یادمه که کفن دادی زینب و یادمه روضه چوب رو لب و زهرا غصه شده کارم مثل تو می‌بارم غم حسین دارم زهرا