مژده که امیر شه سوار اومد - حسن عطایی

مژده که امیرِ شه‌سوار اومد نخلِ علوی دیگه به بار اومد ای منتظرای گلِ فاطمه هلهله کنید بوی بهار اومد نبیِّ مدنیه عقیقِ یمنیه جلالت علوی و شمایل حسنیه به دل‌ها خندونه آیینه‌بندونه لبی که اسمشو ماه به سینه‌ریزِ لبش می‌نگه، قندونه به دل‌ها بارونه زینتِ هر مجلس دوباره پیچیده توی شهرِ ما عطرِ گل نرگس گل نرگس، بیا آقا شبی برام مثِ شبِ شاهیه وقتی که می‌شم گدای سامره اللهمَّ اجعلنی من انصاره والممتثلین لاوامره آقام نورِ دعینه امیرِ آدمینه علیِ بنِ علی و حسینِ بنِ حسینه طارقِ قرآنه حیدرِ کراره به خدا عینِ روایته می‌گن چشمای دلبر داره مهرو مهتابه پنجهٔ آفتابه وارثِ عمامهٔ پیغمبر و انگشترِ اربابه گل نرگس، بیا آقا (×۲) به غنچهٔ نرگس نگران شدیم پیریم و دگرباره جوان شدیم تو لشکرکشیِ آخرالزمان ما لشکرِ صاحب‌الزمان شدیم شبِ وصلِ مراده دل‌ها خرم و شاده رضا ابنِ رضا و جواد ابنِ جواده پسرِ شیره صدرِ اساطیره یه روز با ذوالفقار نبضِ زمینو توی دست می‌گیره دستِ تقدیره دشمنِ تکفیره از حرومیای مکه کلیدِ کعبه رو پس می‌گیره گل نرگس، بیا آقا