درسته ندارن حرم - حسن عطایی

درسته ندارن حرم اما خیلی دارن کرم درسته ندارن حرم اما خیلی دارن کرم درسته این‌جا هست ولی میون بقیعه دلم تو دل‌ها حرم دارن یعنی نمی‌خوان یه حرمِ دیگه می‌گیرم انتقامشونو اینو شمشیر مهدی می‌گه یه روز می‌آد، دلم باهاشه یه روز می‌آد، حرم باشه دلِ زخمیم مداوا شه از این گنبد به اون گنبد کبوتر شم چه زیبا شه وا وا وا ان‌شاءالله می‌بینم یه روز گنبد و علمِ بقیع ان‌شاءالله می‌بینم یه روز گنبد و علمِ بقیع اربعین از کرب‌وبلا بیام به حرمِ بقیع خودشون خواستن خاکی باشه خودشون خواستن غربت رو قطره است کبوترِ دل، سنگِ بقیعه نجس نبوده، سَنطاره بچه است قطره است یه روز می‌آد قسم لایق که بمیرم برا صادق برا سجاد قسم لایق بسازیم یه باب‌الباقر واه ساخته می‌شه با اون خاک ساخته می‌شه با اون خاک صحن گوهرشادِ حسن ساخته می‌شه با اون خاک صحن گوهرشادِ حسن پنجرهٔ بقیع می‌شه پنجره‌فولادِ حسن تو دیارم، باز عکاس‌خونه‌هام کبوتر و آهو می‌کشن یه روز هم می‌آد با مژه‌ها حرمت رو جارو می‌کشن خودِ حسن، خیلی‌ئه خودِ حسن، خیلی‌ئه حسین‌ آقا، حسنیه دل شیعه، جای زهراست دل زهرا، حسنیه واه ساخته می‌شه با اون خاک صحن گوهرشاد حسن پنجرهٔ بقیع می‌شه پنجره فولاد حسن من تو خیالم واسه‌ت گنبد و کبوتر و آهو می‌کشم یه روزم می‌آد با مژه‌ها حرمتو جارو می‌کشم خود حسن، حسینیه است حسین‌آقا، حسنیه است دل شیعه، جای زهراست دل زهرا، حسینیه است