ای آرام جانم نرو فاطمه - جواد مقدم

مثل این سه ماه غرق غم اومدی به حیدرت لبخند زدی فاطمه روز آخره انگار که بهتر شدی خودت پشت در اومدی فاطمه خودت پشت در اومدی فاطمه مثل این سه ماه غرق غم اومدی به حیدرت لبخند زدی فاطمه روز آخره انگار که بهتر شدی خودت پشت در اومدی فاطمه خودت پشت در اومدی برا دلخوشی‌ست برا دلخوشی‌ست بگو راه اگر داری میری تو خونه برا دلخوشی‌ست اگه خونه بازم پر بوی نونه برا دلخوشی‌ست اگه می‌زنی موی زینب رو شونه برا دلخوشی‌ست بگو این‌که پهلوتو زینب نبسته برا دلخوشی‌ست اگه روی زانو حسینم نشسته اگه آب و جارو زدی خونه رو باز و با دست خسته ای آرام جانم نرو فاطمه گل قدکمانم نرو فاطمه ای آرام جانم نرو فاطمه گل قدکمانم نرو فاطمه ببین می‌توانی بمانی بمان نگار جوانم نرو فاطمه ببین می‌توانی بمانی بمان نگار جوانم نرو فاطمه نگار جوانم نرو فاطمه ای آرام جانم نرو فاطمه ای آرام جانم [نامفهوم] فاطمه ای آرام جانم نرو فاطمه قرار دل بی‌قرار علی دیگه حرف رفتن نزن فاطمه قرار دل بی‌قرار علی دیگه حرف رفتن نزن فاطمه تو عجل وفاتی می‌خونی مگه شدی از علی خسته مثل همه؟ تو عجل وفاتی می‌خونی مگه؟ شدی از علی خسته مثل همه؟ می‌دونی نباشی، دیگه زینبت از زندگی دست کشیده؟ می‌دونی نباشی، می‌میره حسن با چیزایی که دیده؟ نباشی که هیچ‌کس جواب سلام علی رو نمیده می‌دونی نباشی، می‌گن که دیگه کار حیدر تمومه؟ می‌دونی نباشی، یه خار تو چشام و استخون تو گلومه؟ نباشی منو می‌کشه در و مسمار روبه‌رومه آرام جانم، نرو فاطمه گل قدکمانم ای آرام جانم گل قدکمانم، نرو فاطمه ببین می‌توانی بمانی بمان نگار جوانم، نرو فاطمه نگار جوانم، نرو فاطمه ای آرام جانم، نرو فاطمه ای آرام جانم ای آرام جانم نرو ای آرام جانم نرو سیاه مثل شب روزگارم شده پر خون چشم تارم شده سیاه مثل شب روزگارم شده پر خون چشمت سرم فاطمه دیگه بعد محسن، بدون تو من چه خاکی بریزم سرم، فاطمه؟ چه خاکی بریزم؟ مگه میره یادم خراشی که افتاده بود زیر ابروت؟ مگه میره یادم خونه تازه داشت سینهٔ زخمی و روت؟ مگه میره یادم می‌زد با غلافش چه‌جوری رو بازوت؟ مگه میره یادم در سوخته افتاده بود روی پهلوت؟ مگه میره یادم چهل تا حرومی چطور رد شدن از روت؟ ز یادم نمیره با دستام برات برات ساختم از تخته‌چوب ای آرام جانم نرو فاطمه گل قدکمانم گل قدکمانم نرو فاطمه ببین می‌توانی بمانی بمان نگار جوانم نرو فاطمه نگار جوانم نرو ای آرام جانم نرو فاطمه ای آرام جانم