پیش چشای دخترت - جواد مقدم

پیش چشای دخترت باز حرف نبودنو نزن پاشو برای دلخوشیمم شده یکم قدم بزن جون می‌دم آخر از غمت این‌جوری عجله فاطی رو لبت، دوری زوده برای زینبت زوده برای زینبت سخته ولی نفس بزن پاشو شده به خاطر حسن پاشو به زخم دل نمک نزن به زخم دل نمک نزن زهرا جون می‌دم آخر از غمت این‌جوری عجله فاطی رو لبت، دوری زوده برای زینبت زوده برای زینبت سخته ولی نفس بزن پاشو شده به خاطر حسن پاشو به زخم دل نمک نزن به زخم دل نمک نزن هی به زحمت دیگه راه نرو آه از این قلب خسته‌ات نکش فِضّه جارو زده خونه رو کار ز دست شکسته‌ات نکش هی به زحمت دیگه راه نرو آه از این قلب خسته‌ات نکش دست به جارو نزن این خونه رو کار به دست شکسته‌ات نکش وا اماه وا اماه وا اماه وا اماه وا اماه وا اماه کشتهٔ عمر زار زینب زوده که پهلو بگیری می‌کشه من رو اینکه مثل بابا ازم رو می‌گیری تا دست بی‌جونتو بوسیدم جای غلاف بازوتو دیدم خراش زیر ابروتو خراش زیر ابروتو نزن که زحمتت نشه شونه رو چادرت هنوز رد خونه مثل تو حال من بده مثل حال من بده تا دست بی‌جونتو بوسیدم جای غلاف بازوتو دیدم خراش زیر ابروتو نزن که زحمتت نشه، شونه رو چادرت هنوز ردِ خونه مثل حال من بده تو جوونی بگو از چیه این سفیدیِ موی سرت زهرا بمیرم برات تو جوونی بگو از چیه این سفیدیِ موی سرت دیگه پهلو به پهلو نشو کشت منو خونِ رو بسترت هی به زحمت دیگه راه نرو آه از این قلبِ خسته نکش فضه جارو زده خونه رو کار، با دستِ شکسته نکن کار، با دستِ شکسته نکن وا اما وا اما وا اما وا اما وا اما وا اما و اما و اما و اما کجای دلم بگذارم دیگه غم رفتنت رو؟ همین بسه هنوز می‌بینم خوابِ زمین خوردنت رو همین بسه هنوز می‌بینم خوابِ زمین خوردنت رو پیش چشام می‌زنی پر یادم می‌آد غم دیوار و در بودید چهل نفر به یک نفر چهل نفر به یک نفر با میخ در کشتنت و خندیدن با تازیانه زدنت، دیدم رد شدن از روی تنت با میخ در کشتنت و خندیدن با تازیانه زدنت، دیدم رد شدن از روی تنت امان از زخم زبون بسّه این‌که گفتند گرفته عزا این‌شبه باز اخمت‌ها اون‌شبه تو جون زینب بمون و نرو هی نزن حرف تابوتتو هی به‌زحمت دیگه راه نرو آه از این قلب خسته‌ت نکش فضه جارو زده خونه رو کار به دست شکسته‌ت نکش آه از این قلب خسته‌ت نکش وا اماه وا اماه وا اماه وا اماه وا اماه وا اماه وا اماه وا اماه