غریبم و دلم گرفته از همه - سیدرضا نریمانی

غریبم و دلم گرفته از همه آخه قاتلم، محرمِ تو خونمه به کی بگم خسته‌ام؟ کسی کنارم نیست به کی بگم خونه‌ام جای نامحرم نیست؟ گریه‌ام گرفته کسی نیست همدمم تو گریه‌ها گریه‌ام گرفته چرا بهم می‌خندی بی‌حیا؟ گریه‌ام گرفته می‌بینی زن با من چه کرده، ای خدا؟ غریب، آقا ابن‌الرضا غریب، آقا ابن‌الرضا روی خاک حجره دارم درد می‌کشم ولی اینا کِل می‌کشن جلو چشمم به ناله‌های من محل نمی‌ذارن حتی یه جرعه آب واسم نمی‌آرن دارم می‌سوزم، یکی بیاد به دادم برسه دارم می‌سوزم، بابا ببین جوادت بی‌کسه دارم می‌سوزم دارم می‌میرم، آزار و اذیت بسه غریب آقا، ابن الرضا همه برا عذاب من همدستن و پشت‌بوم خونه رو آذین بستن و خواسته نو این جماعت انگار با هم قرار دارن سه روز زیر آفتاب منو نگه‌دارن یادم می‌افته روزهایی رو که گفتن به من یادم می‌افته تن جد غریبم بی‌کفن یادم می‌افته رحمی نکردن حتی به کهنه پیراهن غریب آقا، یا ابن‌الرضا