نماهنگ صحن ایران - عبدالرضا هلالی

رضا یه دونه ایرانه و امام رضا کل ایران توی صحنشه خونه و زمین و آسمون که هیچ زندگی‌هامون تو رهنشه پنجرهٔ خونهٔ مادربزرگ جزء پنجره فولادشه حیاط قدیمی پدربزرگ ذیل صحن گوهرشادشه به یادشه اونی که به یادشه آمدم ای شاه پناهم بده، من فقط می‌آم و رفتنی ندارم از اینجا خط امانی به گناهم بده، چون فقط برات گناهامو می‌آرم ای آقا ای حرمت ملجأ درماندگان، از همه رانده و مانده و درمانده منم دور مران از در و راهم بده، از قضا مهمون ناخوانده منم منم منم منم منم منم منم، منو به خاک سیاه نشوند تویی تویی که لطف تو منو شبیه قطره‌ای به سمت دریای حوض گوهرشاد کشوند منم منم منم منم منم منم، منو به خاک سیاه نشون منم منم منم منم منم منم من و به خاک سیاه نشون پلک بر هم زدیم گذشت دو ماه با گریه و آه با خستگی شام غریبان و سکوت شب پنج صفر و هدیهٔ تا به لای اربعینی راه اومدم بگم آمدم ای شاه سفره را پهن کرد امام حسین سفره را جمع کرد امام رضا برد نزد فاطمه پروندهٔ سینه‌زنی‌ها و اشک ریختن‌هامونو مستجاب کرد دعامونو ما با اشک‌هامون دونه دونه معراج شدیم مامور به لطف و مرحمت مادر سادات شدیم منم منم منم منم منم منم من و به خاک سیاه نشون تویی تویی که لطف تو منو شبیه قطره‌ای به سمت دریای حوض گوهرشاد کشوند منم منم منم منم منم منم من و به خاک سیاه نشون