قطره آوردم در اینجا شد ز دریا بیشتر - منصور ارضی

قطره آوردم در اینجا شد ز دریا بیشتر

میشود تنها در این خانه کم ما بیشتر

هرچه که داریم ما نذر علی موسی الرضاست

هرچه ما را دوست داری یا رضا ما بیشتر

کمتر از این هم نباید انتظاری داشت چون

کشور ایران ندارد که یه آقا بیشتر

پیش پا افتاده تو پیش پا افتاده نیست

قالی با ارزش اصلا میخورد پا بیشتر

کاش قبر مادر تو لااقل معلوم بود

در حرم ها دل می افتاد یاد زهرا بیشتر

آستانت آسمان و گنبدت خورشید ماست

خانه این خانواده خانه امید ماست

بی سر و سامان تو هستم سر و سامان من

دل ز من دل بردن از تو شمع تو پروانه من

پیش تو این بار یک دنیا مریض آوردم

خوب شد آقا تو را دارم ای درمان من

این من و این بارگاه مهربان عالمین

این تو و این دیده گریان من سلطان من

آمدم هردفعه من اینجا شدم مهمان تو

عاقبت آقا سه دفعه میشوی مهمان من

قفل این در مطمئنم که کلیدش دست توست

باز کن آقا مسیر کربلا را جان من

بر مشامم میرسد هر لحظه عطر و بوی سیب

زیر لب می خوانم آقا روضه یابن الشبیب

ماجرای کوچه ها تکرار شد یا ابن الشبیب

دیده طفلان زهرا تار شد یا ابن الشبیب

خیمه اهل حرم را حرمله آتش زد و

ماجرا مثل در و دیوار شد

وای از خار مغیلان و فرار بچه ها

سهم پای دختران هم خار شد

دختر زهرا کجا و مجلس نامحرمان

عمه ما راهی بازار شد

وای من پرده نشین این قبیله عاقبت

همسفر با جمع نیزه دار شد

اسبها روی تنش با نعل تازه تاختند

آه سهم جد ما آزار شد