من از اهالی دیار عشقم - محمود کریمی

من از اهالی دیار عشقم من از قبیله و تبار عشقم هنوزم از دم امام امت هلاک عشق و بی‌قرار عشقم عشق یعنی یه پلاک که زده بیرون از دل خاک عشق یعنی یه شهید با لبای تشنه، سینهٔ چاک عشق یعنی یه پلاک که زده بیرون از دل خاک عشق یعنی یه شهید با لبای تشنه، سینهٔ چاک منم که جا موندم از شهادت به حق قرآن و حق عترت منم که جا موندم از شهادت به حق قرآن و حق عترت امید من اینه با ولایت که رونقی شده به کار عشقم عشق یعنی یه جوون یه جوون بی‌نام‌ونشون عشق یعنی یه نماز با وضو گرفتن توی خون وای وای وای حسین به یاد صوت اذان اکبر به یاد ظهر و نماز دلبر به یاد صوت اذان اکبر الله اکبر الله اکبر به یاد صوت اذان اکبر به یاد ظهر و نماز دلبر به یاد تسلیم امر داور غلام پروردگار عشقم عشق یعنی یه پدر که شبا بیداره تا سحر عشق یعنی یه خبر خبر یه مفقودالاثر وای وای وای حسین آخه گرفته دل، هوای کربلا رو آخه گرفته دل، هوای کربلا رو بیا ببین به روی نی سرها رو آتیش گرفت دامن خیمه‌ها رو منم اسیر یادگار عشقم عشق یعنی یه پیام تا بقیةالله و قیام عشق عشق یعنی کران، پا به پای فرزند امام عشق یعنی پلاک که زده بیرون از دل خاک عشق یعنی شهید با لبای تشنه، سینه چاک زینت دوش نبی روی زمین جای تو نیست خار و خاشاک زمین منزل و مأوای تو نیست برادر جان سلیمان زمانی چرا انگشت و انگشتر نداری؟ برادر جان سلیمان زمانی چرا انگشت و انگشتر نداری؟ گل گم‌کرده‌ام می‌جویم او را به هر گل می‌رسم می‌بویم او را گل من یک نشانی در بدن داشت یکی پیراهن کهنه به تن داشت گفتم به فلک گفتم به فلک یگانهٔ دوران کیست فریاد برآورد که زینب