رعیت این سلطانم گدای این دربارم - محمود کریمی

رعیت این سلطانم گدای این دربارم محاله چشم از دستِ امام‌رضا بردارم رعیت این سلطانم گدای این دربارم محاله چشم از دستِ امام‌رضا بردارم محاله خالی باشه دستم تا امام‌رضا رو دارم به فدای دست کریمت به فدای لطف زیادت بذار بمونم درِ خونت آقا تو رو جان جوادت دوای غصه‌های من، نظر به گنبد طلاست برات کربلای من، تو دستای امام‌رضاست دوای غصه‌های من، نظر به گنبد طلاست یا علی‌بن‌موسی‌الرضا علی‌بن‌موسی‌الرضا بفرست ما رو کربلا (×۲) یا علی‌بن‌موسی‌الرضا بفرست ما رو کربلا دور ضریحت دائم یه عالمه مهمونه به کام زائر طعم محبتت می‌مونه تو رو می‌خوام و به خدا هرچی که تو بخوای همونه کاشی‌کاریای گوهرشاد، شلوغیِ پنجره‌فولاد به منی که گم شده بودم، مسیر بهشتو نشون داد آقاجانم! هرچی می‌شه دلم می‌خواد راهی مشهدت بشم بذار که زود به زود بیام، فدای مرقدت بشم یا علی‌بن‌موسی‌الرضا دوای غصه‌های من، نظر به گنبد طلاست محرمم سرشار از روایت ریانه تپش‌تپش ذکرم یا سیدناالعطشانه دلم پر از زنده‌ترینِ عاشقیِ جهانه دلیل مقدس اشکام، روایت ابن‌شبیبه دلیل وجودیِ چشمام، گریه برا شاه غریبه گفت امام‌رضا باید، سینه‌زنا بگن حسین بگن غریب تشنه‌لب، شهید بی‌کفن حسین زائر اربعین می‌شم، با مدد امام‌رضا زائر اون بدن که رفت، سرش به روی نیزه‌ها رأس حسین به نیزه‌ها، آتیش زدن به خیمه‌ها