قرارمون بود بیای سر قرارم پدر - سیدرضا نریمانی

قرارمون بود بیای سر قرارم، پدر قرارمون بود بیای سر قرارم، پدر حالا که تو اومدی آروم ندارم، پدر قرار بود بیای پیش رقیه تو خرابه تو آغوشت، تو آغوشت بخوابه چشاتو وا کنی، آفتاب بتابه سرت رو می‌بوسم به روی زانوها سرت رو می‌بوسم به روی زانوها نیفتی از دستم، امان از بازوها نه تو دَ... نه تو دستی داری نه تو دستی داری، نه من مویی دارم که دستاتو بابا بذاری تو موها قرارمون بود بیای سر قرارم، پدر حالا که تو اومدی آروم ندارم، پدر آروم ندارم، پدر دست حرامی شده حواله صورتم دست حرامی شده حواله صورتم جای انگشترِ نه چالهٔ صورتت تو گوشم صدای مادرت می‌پیچه، بابا که افتاده کنار کوچه، بابا فدک، کوچه، کتک، یعنی چه، بابا؟ یه بی‌رحمِ ظالم، منو زجر آور زد که انگاری قنفذ لگد به مادر زد بهش گفتم «آقا، این انگشتر مالِ بابامِ»، اونم با همون انگشتر زد قرارمون بود بیای سرِ قرارم، پدر حالا که تو اومدی، آروم ندارم، پدر آروم ندارم دلم گرفته چقدر، دلخورم از آدما به گریه افتادَم از خندهٔ نامحرما خندهٔ نامحرما نگاه کن من و عمه الان هم‌سنیم، هل من نگاه نگاه کن پیر شدیم تو کوچه بازار ما بودیم و یه عده مردم‌آزار آخ اگه جا می‌موندم کتک می‌خوردم هی به سختی تا اینجا منو آورد عمه حالا قبل از اینکه بمیرم آهسته می‌دونم قبل از من واسه تو مرده عمه قرارمون بود بیای سر قرارم پدر قرارمون بود بیای سر قرارم پدر حالا که تو اومدی آروم ندارم پدر آروم ندارم رقیه رقیه جان جان