سلام ما رو رقیه ببر به محضر بابا - مهدی رسولی

اسمعی وافهمی هذا آخر ساعة من ساعات الدنیا سلام ما رو رقیه ببر به محضر بابا سلام ما رو رقیه رشیدهٔ شهیدم، صنوبرِ خمیدم فاطمهٔ سه‌سالهٔ محنت‌کشیدم (×۲) عمه فدای موی سوختت عمه فدای روی سوختت عمه فدای بازوی سوختت خداحافظ رقیه خداحافظ رقیه اسمعی وافهمی میری پیش بابا با این روی نیلی یه کاری کن تا نبینه زخمی جای سیلی یه کاری کن تا نبینه نگو از چشم کم‌سو، نگو از درد پهلو نه از خلخال بگو عمه نه از النگو ما رو نبردن بازار، باشه ما رو نبردن بازار، باشه ما رو ندیدن انظار، باشه ما رو نزدن این‌جاها، باشه خداحافظ، خداحافظ اوجوبه‌میشین عمه زینب بله تیتره‌دیر جسمین؟ واقف همی، نترس از تاریکی ای دُردانهٔ خسته میاد به استقبالت مادر پهلوشکسته میاد به استقبالت نترس یاس کبودم نترس بودم نبودم نترس کاشکی عمه من جای تو بودم دیگه نمیری اسارت باشِ به تو نمیشه جسارت باشِ زجر نمی‌بره گوشواره‌ات باشِ خداحافظ رقیه