کاش می‌شد که لباسی برسانم به تنش - حسین سیب سرخی

کاش می‌شد که لباسی برسانم به تنش کاش می‌شد که لباسی برسانم به تنش آبروی همه عریان روی صحرا ماند ساربان، داد نزن ساربان، داد نزن ما کس‌وکاری داریم ساربان، داد نزن ساربان، داد نزن ما کس‌وکاری داریم ساربان، راه نرو همسفر ما مانده با چشمش مشک که افتاد که غش کرد رباب با چشمش مشک که افتاد که غش کرد رباب باز هم آمده این حرملهٔ بی‌همه‌چیز برسانید خبر را به علمدار حرم برسانید خبر را به علمدار حرم چادر زینب تو زیر لگدها مانده ناگه زانو زده تا اینکه سوارش بشوم چشم من سمت علی‌اکبرم اما مانده وای وای وای یکی با نیزه‌اش از پشت می‌زد یکی با چکمه‌اش یکی با چکمه و با مشت می‌زد خودم دیدم خودم دیدم سنان دائم‌الخمر حسینم را به قصد کشت می‌زد امان از دل زینب داداش یک عده روی غارت سر شرط بسته‌اند یک عده روی خود و سپر شرط بسته‌اند یک عده روی مشک قمر شرط بسته‌اند ای وای روی زیب و روسر شرط بسته‌اند من تازیانه می‌خورم و تو نفس بگیر برخیز و معجری که ربودند پس بگیر