زدم صدا اگه صدام میاد تو این شلوغیا - محمدحسین پویانفر

زدم صدا اگه صدام می‌آد تو این شلوغیا زدم صدا اگه صدام می‌آد تو این شلوغیا تو رو خدا جلو چشای من نزن تو دست و پا دویدم و خودم رو سمت قتلگاه کشیدم و بریدم و بدون پیراهن تو رو که دیدم و حیا نکرد صدا زدم نَبُر و اعتنا نکرد حیا نکرد به اشک چشم مادرت نگاه نکرد حسین واویلا (×۳) ای واویلا حسین برا خدا سرت رو می‌بُره عزیزم از قفا خدا، خدا دیدم تو قتلگاه چوب و عصا مقابلِ چشای من سرت تو دستِ قاتله قاتله مقابله چشای من چشای من سرت تو دست قاتله تو هلهله می‌پیچه تو سرم صدای حرمله داداش داداش حرمت سن و سالتو نگه نداشت با چکمه‌هاش دیدم رو سینه‌ی تو وقتی پا گذاشت حسین واویلا نگاهم با بغض توی گلوم به سمت علقمه نگاهم با بغض توی گلوم به سمت علقمه فرات غمه برای درهمی تنت چه درهمه برادرم پاشو ببین دارن میان سوی حرم کجا برم تو که بری معلومه میرم اسارت از کربلا دارم می‌رم محله‌ی یهودیا ای باوفا سپردمت به مردم امید حیاتم حسین آقا جان