دیگه به جسم کوچیکش تاب نیست - حسین ستوده

دیگه به جسم کوچیکش تاب نیست بچه‌م دیگه جون نداره خواب نیست همش از این خیمه به اون خیمه می‌گردم اما قطره‌ای آب نیست شیرخواره گریه نکن بارون نمی‌باره گریه نکن شیرخواره گریه نکن بارون نمی‌باره گریه نکن این‌جوری که خبر دارم عموت مشکِش شده پاره گریه نکن شیرخواره گریه نکن بارون نمی‌باره گریه نکن این‌جوری که خبر دارم عموت مشکِش شده پاره گریه دووم بیار با این‌که تقصیر منه نذار بابات به هر کسی رو بزنه دووم بیار با این‌که تقصیر منه نذار بابات به هر کسی رو بزنه لالایی لالایی لالایی لالایی لالایی [جمعیت: لالایی] لالایی لالایی لالایی لالایی دیگه به جسم کوچیکش تاب نیست بچه‌م دیگه جون نداره خواب نیست همش از این خیمه به اون خیمه می‌گردم اما قطرهٔ آب نیست شیرخواره گریه نکن بارون نمی‌باره گریه نکن این‌جوری که خبر دارم عمو مشکش شده پاره گریه نکن شیرخواره گریه نکن بارون نمی‌باره گریه نکن این‌جوری که خبر دارم عمو مشکش شده پاره گریه دووم بیار با این‌که تقصیر منه نذار بابات به هر کسی رو بزنه لالایی لالایی لالایی لالایی علی شبیه بند قنداقه ات بند دل منم می‌شه پاره سه شعبه واسه طفل شش‌ماهه حکم سه تا سرنیزه رو داره رو یه دستم زدنش هم‌قد و قامت تیره بدنش از تو شرمنده‌ام اگه به‌جای تیر خون تازه ریخته دورش تا خیمه‌ها باید برو بیا کنم روم نمی‌شه مادرتو نگاه کنم تا خیمه‌ها باید برو بیا کنم روم نمی‌شه مادرتو نگاه کنم لالایی لالایی نبینم این‌قدر به هم هم ریختی نبینم این‌قدر دل‌آشوبی فدا سرت بچهٔ شش‌ماهم خودت که چیزی‌ت نشده، خوبی سایهٔ سر علی می‌دونم رو به زمین نمی‌زنی می‌شه، می‌شه فکر چند تا خطیگه باشی؟ حسین! می‌شه قبرشو عمیق‌تر بکنی؟ آرزوهایی که داشتم برِ تو نقش‌برآب شد کوه رؤیاهای من، وای، خراب شد جای شکرش باقیه با اینکه از غمت می‌سوزم زیر سایه‌تم، چقدر خوبه کنارمی هنوزم دیگه دنیا بدون تو به من نمی‌سازه هنوز می‌بینمت چشات بازه برات می‌خونم لالایی به اصرار عمه، منم یه‌خورده آب خوردم ببین برای تو هم آوردم ولی تو روی نیزه‌هایی