تو آسمون من چرا ماه نمیاد - محمدرضا بذری

تو آسمون من چرا ماه نمیاد

نیزه‌دار سرت با من راه نمیاد

می‌شه بگی زجر چرا کوتاه نمیاد

بهش می‌گم منو زدی دیگه بسه

تازه کتک خوردم و جاش مشخصه

هیشکی چرا به داد من نمی‌رسه

من دلم بابا می‌خواد

آبو از دست سقا می‌خواد

این جدایی رو دنیا می‌خواد

طاقت ندارم

خدا مهربونی کنه

زود منو آسمونی کنه

نیزه‌پا درمیونی کنه

بیای کنارم

آغوش تو کجای این سره بابا

یکم بخند لحظهٔ آخره بابا

منو کشیدن روی خاک درد بکشم

دیگه نذار منت نامرد بکشم

موهامو از دست یه ولگرد بکشم

می‌خوام رو خاکا رخ مهتاب بکشم

شش‌ماهه رو تو بغلت خواب بکشم

عمو رو با مشک پر از آب بکشم

به صدات گوش کنم

حق بده میل آغوش کنم

غصه‌هامو فراموش کنم

بابا بابایی

می‌شه چشماتو باز کنی

دستت و خوب بذار ناز کنم

بال نداری که پرواز کنی بابا بابا

آغوش تو کجای این سر بابا

یکم بخند لحظه آخر بابا

یکم بخند

خوش اومدی بابای خاکی خودم

یادته اون چادری که تولدم

خریدی و گفتی چقدر قشنگ شدم

اگه ازم بپرسی از کبودیا

می‌برمت محلهٔ یهودیا

تو دستاشون سنگ چشاشون حسودیا

هی گم بشی دیر کنی

بین نامحرم‌ها گیر کنی

با غمت عمه رو پیر کنی

این سخته بابا

اشک رباب و نگم

دیگه بزم شراب و نگم

دور دستم طناب و نگم

بابا بابا

آغوش تو کجای این سر بابا

یکم بخند

ما پرده‌نشینان حرم را چه به بازار

از دست ابالفضل عمویم گله دارم