نماهنگ بابای قشنگم - سید امیر حسینی

دیگه ندارم من به زندگی میلی عمه نگاهم کن عوض شدم خیلی بابام به موهای دخترش حساسه الآن بیاد اینجا منو نمی‌شناسه منو نمی‌شناسه سخته برام عمه من آغوش بابامو می‌خوام سه سالمه نمی‌تونم دو قدم راه بیام عمه ببخش گردنت بود زحمت‌های من یه ماهه که خیلی تازیانه خوردی جای من عمرم کمه ولی حرف زیاد عمه الآن بابام می‌آد بیا ببین موهام شونه می‌خواد اما الان بابام می‌خواد سلام بابا جونم چشم و دلم روشن نمی‌گی یک ماهه رفتی می‌میرم من اینی که می‌بینی خسته تر از اینم زخم لبات یا من درست نمی‌بینم درست نمی‌بینم آدم بد این‌قدر به لب و دندونت زد یه کاری کرد که صدای خیزرانم دراومد تو با سرِ زخمی هم باشی پدر جان منی دیدی بابا، تو فقط قاری قرآن منی تو مجلسش، شکست دل حرم من از یزید نمی‌گذرم تو مجلسش، شکست دل حرم من از یزید نمی‌گذرم خاطرهٔ غروب غارت من از یزید نمی‌گذرم من فقط از دردِ این دلِ آشفته به ام‌کلثوم از گرسنگیم گفتم گذشته این روزا با ناخوش‌احوالی کربلا تا شام بود جای عموم خالی بعضی چیزا می‌مونه به ذهنِ آدم همیشه سخت گذشت کی می‌گه یه شب، هزار شب نمی‌شه؟ شبی که زجر با منِ خسته مدارا نمی‌کرد کاشکی بابا دیگه اون شب منو پیدا نمی‌کرد کاشکی بابا دیگه اون شب منو پیدا نمی‌کرد صورتِ من صورت من اگر شده کبود عموم نبود عموم نبود رفتیم اگه محلهٔ یهود عموم نبود عموم نبود صورت من صورت من اگر شده کبود عموم نبود عموم نبود رفتیم اگه محلهٔ یهود عموم نبود عموم نبود بابا بابا قشنگم بابا قشنگم بابا قشنگم حسین عزیز دلم حسین حسین عزیز دلم