نماهنگ منو دوست داری - سید امیر حسینی

نه ان‌قدر دورم که صدام به تو نرسه نه ان‌قدر نزدیکم بیام تو آغوشت نه ان‌قدر آشنام به اسم صدام بزنی نه ان‌قدر غریبه که بشم فراموشت من همونم همون که سینه‌ش از بچگی واسه تو کبوده من همونم همون که نوکرِ هیشکی به غیر تو نبوده من همونم من همونم منو می‌شناسی مگه نه؟ منو می‌بینی مگه نه؟ منو می‌شناسی مگه نه؟ منو می‌بینی مگه نه؟ روبروی من یه روزی آقا می‌شینی مگه نه؟ آقا آقا آقا، حسین آقا آقا آقا، حسین آقا آقا آقا، حسین نه ان‌قدر آلوده‌م منو حرم نبری نه ان‌قدر پاکم که بگی به خونه بیام نه ان‌قدر گمراهم که برنگردونیم و دیوونه باش نه ان‌قدر عاقل که بگی دیوونه می‌آم من همونم، همون که از تموم نوکرات روسیاه‌تر من همونم، همون غریبه‌ای که از همه دنیا آشناتر من همونم، من همونم منو راه می‌دی، مگه نه؟ منو دوست داری، مگه نه؟ منو راه می‌دی، مگه نه؟ منو دوست داری، مگه نه؟ بمونم تنها توی قبر تو نمی‌ذاری، مگه نه؟ منو راه می‌دی، مگه نه؟ منو دوست داری، مگه نه؟ بمونم تنها توی قبر تو نمی‌ذاری، مگه نه؟ آقا آقا آقا، حسین