از سن کودکی شده غم آشنای من - محمدرضا بذری

از سن کودکی شده غم آشنای من

باد خزان وزیده به دولت‌سرای من

بغض و شرر گرفته مسیر صدای من

بالا گرفته کار دل و گریه‌های من

اهل زمانه غصه به قلبم رسانده‌اند

بر روح و جان من غم غربت نشانده‌اند

من را به روی مرکب بی‌زین نشانده‌اند

از زهر زین اسب ورم کرده پای من

بر روی خار سخت مغیلان دویده‌ام

از ابن سعد و حرمله طعنه شنیده‌ام

هفتاد و دو ستاره سرِ نیزه دیده‌ام

این روزها گوشه‌ای از ماجرای من

بازار و ازدحام نرفته ز خاطرم

آتش ز پشت‌بام نرفته ز خاطرم

بزم حرام شام نرفته ز خاطرم

آتش ز پشت‌بام نرفته ز خاطرم

بازار و ازدحام نرفته ز خاطرم

یادم نرفته

دید چشم تر عمه زینبم

آتش گرفته بود پر عمه زینبم

یاد لباس شعله‌ور عمه زینبم

حسین

من روضه‌خوان غربت عمه رقیه‌ام

مردم شکست حرمت عمه رقیه‌ام

آه از شب شهادت عمه رقیه‌ام

تغییر کرده صحبت و حال و هوای من

یاد غروب کرب‌وبلا زار و مضطرم

آن خاطرات می‌گذرد از برابرم

یک عمر یاد تشنگی جد اطهرم

حسین