تو حسرت کربلا و مشهد - محمدرضا بذری

تو حسرت کربلا و مشهد

روزام به همین روال گذشته

چند وقته ندیدم حرمت رو

هر روزش هزار سال گذشته

بی‌حوصله‌مو

دادم دلمو

دست تو سپردم دل ناقابلـمو

خوشبختی که

از روز ازل

با اشکای روضه‌هات سرشتن گلمو

قبل ولادتم

به تو بوده حسین عرض ارادتم

برا نوکری کردن کوکه ساعتم

همه ثانیه‌هامو توی روضه‌تم

قبل ولادتم

از بچگی آدمِ تو بودم

درگیر محرمِ تو بودم

علَم تو بودم

از بچگی آدمِ تو بودم

درگیر محرم تو بودم

محشر منو یادت نره آقا

عمری زیر پرچم تو بودم

این قطره‌اشک، هستیِ منه

تا یه روزِ آه، دلیل مستی منه

این نوکری و این عرض ادب

تنها سبب خداپرستیِ منه

با تو خدایی‌ام

هرکی ازم می‌پرسه که کجایی‌ام

سرم بالاست می‌گم که کربلایی‌ام

تو سپاه امام حسین فدایی‌ام

قبل ولادتم به تو بوده حسین عرض ارادتم

برا نوکری کردن کوکه ساعتم

همه‌ثانیه‌هامو توی روضه‌تم

اندازهٔ گریهٔ بین روضه

هیچی واسه من ثواب نداره

کاری به کارم نداشته باشید

دیوونه حساب‌کتاب نداره

بی‌قیمتم و باعزتم و

از نوکری تو دارم این شوکتم و

کاری ندارم مردم چی می‌گن

با بهشت عوض نمی‌کنم هیئتم و

بی‌قیمتم و باعزتم و

از نوکری تو دارم این شوکتم و

کاری ندارم مردم چی می‌گن

با بهشت عوض نمی‌کنم هیئتم و

روزض آوردم نه که سعادتیه، نوکری کردم

مادرت رشته انداخته به گردنم

منو تنها نذار لحظهٔ مردنم

قبلِ ولادتم

با تو بوده حسین، عرضِ ارادتم

برا نوکری کردن، کوکِ ساعتم

همه‌ثانیه‌هام توی روضه‌تم

آقا