گریهٔ ما را مرتب می‌دهی - سید حجت بحرالعلومی

گریهٔ ما را مرتب می‌دهی گریهٔ ما را مرتب می‌دهی از همان چشمان زینب می‌دهی سوز جانسوزت را قسمت ما کرده‌ای روزی ما را تو هر شب می‌دهی روزی ما را تو هر شب می‌دهی هر غریبی آشنای زینب است کل عالم کربلای زینب است هر کسی را بهر کاری ساختند کار ما گریه برای زینب است بنده ای از بندگان زینب است من همان دلبستگان زینب است گریه کردم آنقدر که گفتن من یکی از بستگان زینب است حسین در ساحت تو گر نخورد بند، روی ما اما در ساحت تو گر نخورد بند، روی ما دیگر شود شکستگی ما کجا درست؟ امر خدا که هست کلمح البصر، تویی پلکی بزن پلکی بزن که شود کار ما درست پلکی بزن که شود کار ما درست چشمم به پای‌بوسی دست تو بار یافت شد کار و بار مردم بی‌دست‌ و پا درست ای عهده‌دار مردم بی‌دست‌ و پا درست حسین ای با غریب‌های جهان آشنا حسین حسین ای بی‌کفن رهاشدهٔ دشت کربلا ما را به حال خود تو نکردی رها حسین تا خیمه غارت شد وقت اسارت شد دروازهٔ ساعات خیلی جسارت شد تا خیمه غارت شد وقت اسارت شد دروازهٔ ساعات خیلی جسارت شد رفته توی چشمام سنگِ روی بام خیره شدن بر ما وقت ورودِ شام دیدی از ترس رقیه قلبش کبابه دیده تو بزم یزید تو دستش شرابه یزید تو دستش شرابه یا غریب یا حسین یا غریب یا گلت لک یا یمه شلون بالخیمة تبچوم عون والنار لمعت بیك و قبالك ینوحون گتل الجرح جرحین من یطلع أخت حسین خایف ألفت هوای بس ألفت بالعين عطشان تعبان عطشان تعبان وعيوني تربی بحزنها من النار تحتار أختي بخدرها وزعلها تسأل عن مصرع الهدم بدنها یمه جروح غرگت بچیها علیها أرماح وانا ضاوی ألیها بیذیها من بعید وشفتها تگوی رقیه یا غریب یا حسین