خط امان گرفتم از لب شاه مهوشان - سید حجت بحرالعلومی

خط امان گرفتم از لب شاه مهوشان خط امان گرفتم از لب شاه مهوشان غم‌سوز خاطرم گریه امان نمی‌دهد غم‌سوز خاطرم گریه امان نمی‌دهد از جان جز بوسه بر خواب همایون ذوالجناح عقلم به هیچ جای دگر قد نمی‌دهد حسین گفتی به تو گر بگذرم از شوق بمیری قربان قدت بگذر و بگذار بمیرم جان چقدر نگاه می‌کرد سر نیزه، داداش چقدر شکل مادرم شدی، داداش روی نیزه خواهرت را خوش تماشا می‌کنی، داداش با دل مجنون زینب، کار لیلا می‌کنی نازنین من مگر از من خجالت می‌کشد، داد و بی‌داد کین‌چنین چشمان خود می‌بندی و وا می‌کنی جان جان گله‌خون و رضا، من می‌دونم چی می‌خواد نگاهی، بوسه‌ای، آغوش گرمی خنده‌ای، چیزی از این‌ها گر مهیا نیست بر قتلم بیاید هوای ملک ازل داشتم، حسین‌جان هوای ملک ازل داشتم، گدای تو گشتم خیال عمر ابد داشتم، فدای تو گشتم حسین آه طواف ذات خدا داشتم هوس به گرد زینب و عباس و بچه‌های تو گشتم قبول کن از ما، حسین‌جان آه جان جان