کربلا رفتم و توی حرم گم شدم - حسن عطایی

کربلا رفتم و توی حرم گم شدم اون‌جا واسه بقیع زار می‌زدم با خودم زار می‌زدم با خودم فرق نداره فاطمه، فرق نداره مجتبی زائرهاشون رو همه بخشیدن به کربلا زائرِ حسین، خیلی بی‌شمار زائرِ حسین زائر بقیع، گرد و غبار خلوتِ بقیع، ای روزگار می‌کشی مرا بین ما فاصله‌ست، فاصله درده فقط من که غیر از خودت چیزی نمی‌خوام ازت چیزی نمی‌خوام ازت فرق نداره که چطور، فرق نداره که کجا هر جا می‌رَم به تو، می‌گی یا حسین، اون‌جا می‌شه کربلا از همه‌جا دل‌سیرم و با حسین حسین جون می‌گیرم و آخرش برات می‌میرم و می‌کُشی منو می‌کُشی منو آخرش می‌شناسی تو منو نوکرتم از قدیم با تو شیرین شده خاطرهٔ بچگیم خاطرهٔ بچگیم فرق نداره پیر و غُلام فرق نداره بچه‌ها هر کی می‌گه یا حسین می‌رسه به کربلا عشقت آقا گذاشت که بالا برم با ضریحت اوج پر و بال پرم من به قربون آقابرم می‌کُشی منو می‌کُشی منو آخرش