نماهنگ شمایل - حسن عطایی

برم گیسوی دلدارو

که راهش پیچ و خَم داره

خدایی این شمایل‌ها

چی از زیبایی کم داره

ببین حتی همین عکسش

چه غوغایی به‌پا کرده

بازم شکرش با نقاشی

به روی ما نگاه کرده

ابوفاضل حق، حق

شعر خوش آرایه

یعنی دو چشم‌های ابوفاضل

ماه تماشایی، اباالفضل رویایی ابوفاضل

ابوفاضل، ابوفاضل

ساقی مِی بریز و بریز

باده را پُر کن، باده‌ی لبریز، لبریز، لبریز

عشق است، هر چه بادا باد

اَیُّهَا الساقی خانه‌ات آباد، آباد، آباد

چه حالی داره سر دادن

سرِ دارِ ملامت‌ها

یه روز واسه تو می‌میرم

پیش پای علامت‌ها

علامت بیرقِ عشقه

نشونِ عشق دلداره

هوادار عَلم‌کش‌ها

اباالفضلِ علمداره

ابوفاضل حق، حق

عاشق شدم آره

بابا عاشق شدن داره، ابوفاضل

سقّای دریا‌دل، عزیزم ابوفاضل

ابوفاضل، ابوفاضل، ابوفاضل

دستات ستون دینم، اباالفضلی‌ام

مذهبم اینه، اینه، اینه

پرچم تا ابد بالاس

رَفَعَ اللهُ رأیةَ العباس، عباس، عباس