حرف رواق نیست - حسن عطایی

نه فراق نیست حرف رواق نیست نه فراق نیست حرف رواق نیست اصلاً مزار انور تو در عراق نیست من آن‌نیست خواب و خیالی در محضر تو این هوای وصالی نیست یه روزگاری گریه و زاری برات و جور بود عزیز زهرا قدیمیامون پای دله‌خون روضه می‌خوندند برات و آه می‌دادند سلام از راه دورها می‌گفتند آقا راهمون دوره آقا کشته ماها رو این دلشوره‌ها می‌گفتند آقا راهمون دوره آقا اربابم حسین حسین اربابم حسین اربابم حسین آی حبیبم عشقِ غریبم بیمارم و خوشحالم تو هستی طبیبم مرادم شطحِ سوادم مادر نداده جز غمِ مهرِ تو یادم روحی فداکَ چه عاشقانه‌ جوابِ سلامِ تُرو شنیدم شنیدم آقا حبیب و لاما موقعِ مردن تو ما رو دیدن نونِ سفره‌تو می‌خوردن، حسین اسمت رو همه‌ش می‌بُردن، حسین توی روضه‌هات می‌مردن، حسین اسمت رو همه‌ش می‌بُردن، حسین اسمت رو همه‌ش اربابم حسین آخ پناهم پناهم ای تکیه‌گاهم زخمیِ روضه‌های ته‌ِ قتلگاهم شهیدم ای نورِ دیده‌م مثلِ تو کشته‌ای به دو عالم ندیدم غریبِ مادر عزیزِ خواهر برادر غریب زینب بمیره تو قتلگاهت نمونده راهی چه‌جوری زینب آروم بگیره دنیا واسهٔ من دلگیر شده واسه خواهری کردن دیر شده دیگه زینبت خیلی پیر شده واسه خواهری کردن دیر شده واسه خواهری اربابم حسین