تو خورشید خورشیدایی - محمود کریمی

تو خورشیدِ خورشیدایی، تو نوری، فوقِ نوری تو حاکم به ماسِوایی، تو نزدیکی و دوری تو رویای قلب مایی، تو شیرینی و شوری با نگاهِ مادر تو با دعای شیر خدا آب و نون دنیا سرِ سفره‌ی عطای تو بود یا مولا مولا مولا مولا یا اباالحسن مولا خودم هر کجا که باشم قلبم پای ضریحه بزرگا میگن زیارت با دل بیشتر صحیحه خیالِ حرم قوی‌تر از اعجازِ مسیحه درد و غم فراری میشن تا می‌پیچه بوی حرم غصه‌هامو گُم می‌کنم توی هیاهوی حرم هر دفعه وداع می‌کنم تا بیام به شهرِ خودم بر می‌گردم امّا دلم، برمی‌گرده توی حرم یا مولا مولا مولا مولا یا اباالحسن مولا فراریه ظلمت از نور، از خورشید تا می‌تونه آخه قطره‌ی حقیر از اقیانوس چی می‌دونه بقیه میان و میرن تو اونی که می‌مونه کاش دلای مرده یه بار طعم عشقتو بچشن کاشکی با محبتِ تو باز دوباره زنده بشن کاش اونایی که ندیدن خواستنت چه‌ها می‌کنه روزیشون بشه تو هوات عاشقونه پَر بکشن یا مولا مولا مولا مولا یا اباالحسن مولا با نگاهِ مادر تو با دعای شیر خدا آب و نون دنیا سرِ سفره‌ی عطای تو بود تو خورشیدِ خورشیدایی، تو نوری، فوقِ نوری تو حاکم به ماسِوایی، تو نزدیکی و دوری تو رویای قلب مایی، تو شیرینی و شوری تارِ عنکبوتی که شد حافظِ رسولِ خدا ریسه‌ی چراغونیِ صحن با صفای تو بود یا مولا مولا مولا مولا یا اباالحسن مولاش