مسافر از دریا به ساحلش می‌رفت - محمود کریمی

مسافر از دریا به ساحلش می‌رفت مجنون می‌دید لیلی با محملش می‌رفت راهی شده از دنیا اونی که تو غم‌ها علی رو می‌دید و هم از دلش می‌رفت چه کنم، چه کنم، شده کارِ علی شده کرب‌وبلا حجرهٔ یارِ علی فاطمه بود علمدارِ علی امشب همه خونه ستاره‌بارونه تنورمون گرم و سفره پر از نونه بگو بدون تو بدون تو آشیونه بعد تو به‌غیر دلتنگی دیگه چی می‌مونه؟ تو بگو تو بگو تو دعام چی بخوام؟ دیگه دیره بخوام که بمونی برام حداقل بذار با تو بیام چه کنم، چه کنم، شده کارِ علی شده کرب‌وبلا حجرهٔ یارِ علی فاطمه بود علمدارِ علی عجل وفاتی‌ها انگار اثر کردن چه عالمی داشتیم ما رو نظر کردن می‌دیدی اما کاش که این دو تا داداش چه‌جوری از مسجد منو خبر کردن تو و عزم سفر تو و حرف فراق من و این‌همه غم من و این‌همه داغ کشت خزون بهارو توی باغ مسافر از دریا به ساحلش می‌رفت مجنون می‌دید، لیلی با محملش می‌رفت چه کنم، چه کنم، شده کارِ علی شده کرب‌وبلا حجرهٔ یارِ علی فاطمه بود علمدارِ علی زهرا دیدم امشب، چی از حسن خواستی همه دعاهاتو، برای من خواستی فلک به هم پاشید، پشت حسین لرزید وقتی که امشب، از زینب کفن خواستی داری میری و زینبمون یه تنه مادر حسنین و پناهِ منه زار می‌زنه، حسین بی‌کفنه علی می‌گه دیدی چه کردی با یارم ببین چه‌قدر تنهام خدانگهدارت قرار بعدِ ما غروب عاشورا میام به اون گودال برای دیدارت پسرم پسرم، می‌شه شیون تو قاتلش می‌رسه با رسیدن تو غرق به خون می‌شه دامن تو پسرم پسرم، می‌شه شیون تو قاتلش می‌رسه با رسیدن تو غرق به خون می‌شه دامن تو داری میری و زینبمون یه تنه مادر حسنین و پناهِ منه زار می‌زنه، حسین بی‌کفنه إبکِنی و ابکِ لِلیتامی علی جان و لا تَنْسَ قَتيلَ العِدیٰ بِطَفِّ العِراق