غربت سخته - حسین ستوده

غربت سخته بی‌هم‌نفس بمیری، غربت سخته غربت سخته برادری نمونده واست، سخته غربت سخته دلتنگی می‌کشه آدمو نیستی که ببینی حالمو دلتنگی می‌کشه آدمو نیستی که ببینی حالمو پا می‌شم، می‌خورم هی زمین به کی بگم این غمو؟ الان شبیه یه کوه پر از دردم دیگه مدینه نمی‌تونم برگردم یادت باشه که بدون تو دق کردم یادت باشه که بدون تو دق کردم آه مولاتی حضرت معصومه آه وا وا مردن سخته برام تو رو به خاطرات بردن سخته مردن سخته بار غم و رو شونه‌ها بردن سخته مردن سخته آدم را می‌کشه انتظار آدم را می‌کشه درد یار جون می‌دم، رضای من خودت کفن منو بیار برای دختر که زندگی‌ش داداشه چی بدتر از این نفس نداره باشه لحظهٔ مردن تو خاک غربت باشه لحظهٔ مردن تو خاک غربت باشه وا وا مولاتی حضرت معصومه وا قربونِ اشکای ریش‌سفیدات الهی منم اون روزو ببینم، آقا موهام سفید شده، ریشم سفید شده، هنوز دارم قربونت می‌رم برم برنگردم این‌خونه، آقا چقدر سخت بود برام، آستین دهنم گرفتم برات گریه نکردم باور سخته خدا می‌دونه روزه‌ٔ چادر سخته باور سخته آتیش‌گرفتن یه دختر سخته باور سخته می‌میرم برای اونی که اگه شب سوم محرم داد نزدی برا خانم الان بی‌بی سفره رو پهن کرده، داد بزن معلوم نیست از این در می‌ریم بیرون زنده باشیم یا نه می‌میرم برای اونی که رو پهلوش جای لگد نشست دستای سنگینِ حرمله دندوناشو شکست