ای خواهر امام رئوف - وحید شکری

ای خواهر امام رئوف

یک رو بزن به سلطان برام

تو کامل الزیارات دیدم

قال جواد علیه السلام

من زار عمّتی بقم

فَلَهُ الْجَنّه فَلَهُ الْجَنّه فَلَهُ الْجَنّه

جنّت یعنی کرب و بلا

که همه رفتن ولی باز مثل هر دفعه من نه

عمه جان معصومه

من دلم تنگ شده برای باب القبله

از چشمام معلومه

باز شدم سرگردون

روزگارم به هم ریخته منو بازم کربلا برگردون

عمه جان معصومه

سیدتی مولاتی معصومه

ای خواهر امام رئوف

قم اومدی ولی با وقار

هیچکس نذاشت روی چادرت

اینجا بشینه گرد و غبار

یک ذره از مرام قم

کاشکی بود توی مردم پست و بی حیای شام

اُف بر شهری که زینبو

تو قل و زنجیر میکشیدن با لگد و دشنام

روزگار زینب

توی مستی یزید با خنده میگفت حسبی

کس و کار زینب

دست تنها زینب

بیا عباس ببین که مونده بین بزم بی حیاها زینب

دست تنها زینب

وااااای وااااای زینب

ای خواهر امام رئوف

قَالَ الرّضا بِابنِ شَبِیب

گریه فقط برا قتلگاه

فَابکِ لِلْحُسَینِ الْغَریب

والشمر جالس علی

یه تن مجروح یه تن پر خون یه تن پا مال

وقتی قاتل سرو برید

روبرو زینب دست و پا میزد زخمی گودال

خون زده فواره

چی ته نعل اسبا چسبیده که صحرا بوی ارباب داره

پیرهنو دزدیدن

وقتی زینب با صورت روی خاکا افتاد همگی خندیدن

پیرهنو دزدیدن

وااااای وااااای زینب