O Sister of the Compassionate Imam - Vahid shokri

ای خواهر امام رئوف

یک رو بزن به سلطان برام

تو کامل الزیارات دیدم

قال جواد علیه السلام

من زار عمّتی بقم

فَلَهُ الْجَنّه فَلَهُ الْجَنّه فَلَهُ الْجَنّه

جنّت یعنی کرب و بلا

که همه رفتن ولی باز مثل هر دفعه من نه

عمه جان معصومه

من دلم تنگ شده برای باب القبله

از چشمام معلومه

باز شدم سرگردون

روزگارم به هم ریخته منو بازم کربلا برگردون

عمه جان معصومه

سیدتی مولاتی معصومه

ای خواهر امام رئوف

قم اومدی ولی با وقار

هیچکس نذاشت روی چادرت

اینجا بشینه گرد و غبار

یک ذره از مرام قم

کاشکی بود توی مردم پست و بی حیای شام

اُف بر شهری که زینبو

تو قل و زنجیر میکشیدن با لگد و دشنام

روزگار زینب

توی مستی یزید با خنده میگفت حسبی

کس و کار زینب

دست تنها زینب

بیا عباس ببین که مونده بین بزم بی حیاها زینب

دست تنها زینب

وااااای وااااای زینب

ای خواهر امام رئوف

قَالَ الرّضا بِابنِ شَبِیب

گریه فقط برا قتلگاه

فَابکِ لِلْحُسَینِ الْغَریب

والشمر جالس علی

یه تن مجروح یه تن پر خون یه تن پا مال

وقتی قاتل سرو برید

روبرو زینب دست و پا میزد زخمی گودال

خون زده فواره

چی ته نعل اسبا چسبیده که صحرا بوی ارباب داره

پیرهنو دزدیدن

وقتی زینب با صورت روی خاکا افتاد همگی خندیدن

پیرهنو دزدیدن

وااااای وااااای زینب