ای که به نام تو شد عالمین - محمود کریمی

ای که به نام تو شد عالمین یا اباعبدالله الحسین توی رگام حرارتِ محبتت می‌جوشه فلک برات، عزای تو، پیرن‌سیاه می‌پوشه توی رگام حرارتِ محبتت می‌جوشه فلک برات، عزای تو، پیرن‌سیاه می‌پوشه عشقت تا ابد، شعله به عالم کشید یا حسینِ شهید عشقت تا ابد، شعله به عالم کشید روزیمو از درِ تو می‌گیرم عاقبت از غمِ تو می‌میرم روزیمو از درِ تو می‌گیرم عاقبت از غمِ تو می‌میرم تمومِ آفریده‌ها تو این خونه‌ن، مهمونن به هر طریق، به هر زبون، از عشقِ تو می‌خونن می‌خوانم ممنونم از خدا اون که تو رو آفرید یا حسینِ شهید ممنونم از خدا اون که تو رو آفرید یا حسینِ شهید یا حسین یا حسین عسکرانِ جنون بی‌تابم، من فدای تو ای اربابم عسکرانِ جنون بی‌تابم، من فدای تو ای اربابم کبوتران یکی‌یکی به خاکِ تو افتادند چقدر شهید به خاطرِ وصالِ تو جون دادند بارون بارون به پات خونِ شهیدا چکید یا حسینِ شهید بارون بارون به پات خونِ شهیدا چکید یا حسینِ شهید حسین حسین عطر خدا روی سر نیزه‌ها زلف رهای تو بر نیزه‌ها دم وصال، حدیث شوق، تو خاک و خون، تفسیر شد با وقت بوسه دادن هزار هزار شمشیر شد زهرا خود گریه کرد قامت زینب خمید یا حسین شهید یا حسین شهید یا حسین شهید حسین حسین اول به مدینه مصطفی بر سر زد دوم به نجف شیر خدا بر سر زد سوم همهٔ کون و مکان سینه زدند تا مادر شاه کربلا بر سر زد بیرق عزا علم شد رایت هدی علم شد خیمه‌گاه اهل‌بیت و راه کرب و بلا هموار شد هر که دارد هوس کرب و بلا در رکاب پسر شیر خدا یا حسین