انتظارشو نداشتم که بری و جام بذاری - سید مهدی حسینی

انتظارشو نداشتم که بری و جام بذاری

چرا دیر اومدی پیشم نکنه دوسم نداری

چرا این قدر پریشونی الهی دورت بگردم

کاشکی دستام کمی جون داشت موهاتو شونه میکردم

از همون وقتی که رفتی دل دخترت کبابه

چرا تا رسیدی بابا بوی نون گرفت خرابه

من غذا نخواسته بودم بس که از زندگی سیرم

بغلم نکردی باشه من تو رو بغل میگیرم

نمیگی که دخترت رو چرا با خودت نبردی

لااقل بگو بابایی منو دست کی سپردی

چادرم تو صحرا گم شد اما روسریم نیفتاد

گوشواره ام رو پس میگیرم عمه قولشو بهم داد

روسریم یه خورده سوخته غم نخور عیبی نداره

عموم از سفر که برگشت یه دونه نوشو میاره

چی میشه بازم بخندی دلم از غصه رها شه

دندونم شکسته اما شیریه غمت نباشه

اینا چیزی نیست بابایی همشون میگذره میره

اما چند روزه کلافه ام زبونم همش میگیره