من تو رو از بچگی می‌شناسم - سید مهدی حسینی

من تورو از ناله و اشکای روضه های خونگی میشناسم

تو خیلی حق به گردنم داری من تورو از بچگی میشناسم

از اون شبا که مادرم با اشک نذری روضه هاتو هم میزد

پیروهن مشکی تنم میکرد عاقبت منو رقم میزد

آقا جان نداره گریه هام ثمر

دل خرابمو بخر یه کربلا منو ببر

ای رفیقم از قدیم حس و حال زندگیم ...

من همونم که با دعات آقا چشماشو وقف روضه هات کرده

هر موقع هرجا اسمتو بردن نشسته و گریه برات کرده

گریه دوای دل آشوبه دنیای بی گریه چه دلگیره

این روزا میشینم و با گریه به عکسای حرم میشم خیره

آقا جان خودت یه کاری کن برام

با بغض و اشک تو چشام میدم به کربلا سلام

تشنه زیارتم عاشق شهادتم

ای رفیقم از قدیم حس و حال زندگیم ...

چقدر با بچه های همسایه چشامونو به گریه انداختیم

با چادر سیاه مادر ها تو کوچه ها حسینیه ساختیم

هر دفعه تو کوچه زمین خوردم مادر من که میرسید از راه

به زیر لب میگفت بمیرم من برا زمین خوردن ثارالله

آقا جان فدای زخم حنجرت

فدای جسم بی سرت فدای اشک خواهرت

ای غریب کربلا رفتی زیر دست و پا

ای رفیقم از قدیم حس و حال زندگیم ...