چه بارگاهی آقا کن به ما نگاهی - سید مهدی حسینی

چه بارگاهی آقا کن به ما نگاهی

نداره نوکر جز تو دیگه سرپناهی

ابالحسن تو اصلا زندگی من تو

به سینه من هرگز دست رد نزن تو

اصلن زندگی من تو

ای سلطان من

قربونت میرم آقا جان من

مشهدت کربلای ایران من

یا نعم الامیر

تو پادشاهی و من هستم فقیر

ای ضامن آهو دست من بگیر

آقا جان آقا جان آقای غریب

مدینه دوره اما قلب تو صبوره

چه خوبه مشهد از تو لطف غرق نوره

غمت زیاد دلتنگیت برا جواده

میون غربت یاریت هیچکسی نداده

این دنیا بده

محشر کبرایی تو مشهده

علی اکبر تو از راه اومده

ای تنهای من

رو به قبله خوابیدی آقای من

میریزه از داغ تو اشکای من

آقای غریب آقا جان آقا جان آقای غریب

حبیب نبودیم

مست عطر سیب نبودیم

تو روضه مثل فرزند شبیب نبودیم

دمت حسین بود

تو دنیا غمت حسین بود

دم شهادت تنها همدمت حسین بود

میسوزی چرا دست و پا میزنی بین حجره ها

زیر لب میگی آه از کرب و بلا

تنها کشتنت

لب تشنه رو خاک صحرا کشتنت

وقت مغرب پیش زهرا کشتنت

غروب شد خورشید نشست

شمر ولی از تنت پا نشد

اذان شد نمازش رو بست

راه حلقت ولی باز نشد

یک زن تنهام چطور شمرو ازت جدا کنم

پاشو از اون مغربه من به کی اقتدا کنم

لب گودال مادر افتاده

ته گودال یک سر افتاده

مادر افتاده

دختر افتاده

یک سر افتاده

از روی نیزه

یک سر افتاده

از روی ناقه

دختر افتاده

مادر افتاده

اکبر افتاده

اصغر افتاده