نیمه شب مدینه و نیمه شب کرب و بلا - محمدحسین حدادیان

نیمه‌شبِ مدینه و نیمه‌شبِ کرب و بلا

یه خونه‌ی سوخته کجا، خیمه‌های سوخته کجا

مصیبت آغاز شد بند کفن باز شد

مادر سادات با همون چشمای بسته

بغل گرفت حسینو با دست شکسته

دل همه ملائکه به خون نشسته

کجا بودن ملائکه تو کربلا موقعی که

و تَضرِبُها و جَروحا عَن جَسَدِ اَبیها

آه وا ذَبیحا وا ذَبیحا

یا زهرا، یا حسین

شام غریبونه سلام به قلب زینب صبور

یه قبر بی‌نشونه و سر بریده و تنور

تیزی میخ در یا کُندی خنجر

برا کدوم گریه کنه چشمای زینب

چادر خاکی و به سر می‌کنه یا رب

مادری می‌کنه برا حسین از امشب

خدا می‌دونه چی کشید

همه شنیده‌ها رو دید

از کربلا تنها سوغاتش پیرهن غرق خونه

آه از زمونه

دوباره تکرارِ غمِ دفن شبونه ای خدا

فاطمه‌ی مدینه و فاطمه‌ی کرب و بلا

کربلا تکرار شد یزید که بیدار شد

سرِ بریده رو آوردن تو خرابه

بغل گرفت با دستی که بین طنابه

یه داغ دیگه سهم زینب و ربابه

خدا غریبیو ببین با گریه زین العابدین

دوباره نماز میت خوند این بار برا رقیه

آه یا رقیه

دخترمو غسل و کفن نکردن، سبحان الله

زنای شام کمک به من نکردن، سبحان الله

لا اله اِلّا الله، واویلا

فاطمه رفت از دنیا، واویلا