با اینکه سنگ خوردم - مهدی رسولی

با اینکه سنگ خوردم، سنگ تو رو به سینه زدم با سرِ پرخون اومدی، با دل پرخون اومدم استقبالت، بابایی بگو خوبه حالت؟ شب‌های من این چند روزه، می‌گذشته دنبالت نصفِ جون شدم، آخه این رسمشه؟ (×۲) بعد رفتنت، سرم تیر می‌کشه می‌زنن منو، می‌گن این حقّشه دیگه بی‌من نرو، باشه؟ دیگه تنهام نذار، باشه؟ بغلم کن بازم بابا، حتی واسه... دیگه بی‌من نرو، باشه؟ بغلم کن بازم بابا، حتی واسه یه بار باشه خوب شد که برگشتی، دوباره روی پات می‌شینم دوباره منو ناز می‌کنی؟ نکنه دارم خواب می‌بینم؟ نه، بیدارم اومده کنار من یارم دخترای شامی دیدید بابادارم؟ با سر اومدی سر و سامونم پا گذاشتی رو چشم پرخونم روی خاک نشین، پاشو مهمونم با سر اومدی سر و سامونم پا گذاشتی رو چشم پرخونم روی خاک نشین، پاشو مهمونم بابا، دستای من حتی اگه زخمی از طناب باشه روی نیزه نخوابیدی روی دستم بخواب، باشه؟ (×۲) دیگه بی‌من نرو، باشه؟ دیگه تنهام نذار، باشه؟ بغلم کن بابا دیگه تنهام نذار، باشه؟ تنهام نذار، باشه؟ دیگه دیگه تنها نذار باشه، دیگه دیر [نامفهوم]