ای پشت و پناه علمدارم - نریمان پناهی

ای پشت و پناه، علمدارم داغ تو گره زده به کارم ای یارم، دارم از غمت می‌بارم غمت میده آزارم، علمدارم ای یارم، دارم از غمت می‌بارم ای یارم، دارم از غمت می‌بارم غمت میده آزارم، علمدارم رحمی به خیمه‌ها کن و پاشو نده تسکّات تو که نباشی وای به حال این مخدّرات از بس که تیر به پیکرت زدن برادرم نمی‌تونم کاری کنم تا این غمه برات بدون تو حرم، نداره سرپناه بودی برای من، تنها تو تکیه‌گاه آتیش به دلم زده هجرونت سکینه می‌گه کشتید منو شماها، آرام آتیش به دلم زده هجرونت نیزه زده جونت کشتم به خدا تن پر خونت ماه من ببین گریه و آهم فدا شدی تو راهت، علمدارم ماه من ببین گریه و آهم فدا شدی تو راهت، علمدارم وای از علی‌اصغر و وای از دل رباب دست‌های زینب و می‌بندن این‌جا با طناب سکینه و رقیه رو چه‌کار کنن تو دشت ناموس‌مون و می‌برن به مجلس شراب لال شم ایشالا می‌دونی خواهرت محرم نداره، آه باید چه‌کار کنه تنها و بی‌پناه سقای کربلا آوار شده رو سرم دنیا ذکر لب می‌بارم زینب راهی سوی شهر شام آوار شده رو سرم دنیا زینب راهیه سوی شهر شام حالم زار می‌برنشون به بازار برای اذیت و آزار علمدارم، وای بی‌یاور شم، ان‌شاءالله دارن می‌شن آماده دارن می‌شن آماده واسه غارت حرم دارم می‌رم به خیمه‌گاه، پاشو برادرم بدون تو می‌ره داداش رو نیزه سرم دارن می‌شن آماده واسه غارت حرم موندم بدون تو، بی‌لشکر و سپاه حرومی‌ها دارن می‌رن به خیمه‌گاه سقای کربلا سقای کربلا یا اباعبدالله، یا اباعبدالله