ابالفضل من علمدار من - علی پورکاوه

ابالفضل من ابالفضل من علمدار من غمت زد آتیشم حالا تا حرم چه‌جوری برم مگه آروم می‌شم مگه راحته گفتنش علمدار من روی خاکه تنش مگه راحته گفتنش که خون می‌زنه موج روی دامنش مگه راحته گفتنش که خون می‌زنه موج روی دامنش آه، ای وای علم یه طرف دست برادرم یه طرف دست برادرم یه طرف اشکای خواهرم یه طرف غمی که ریخت سرم یه طرف ای وای، دلم یه طرف تنهاییِ حرم یه طرف اشکای خواهرم یه طرف تو رو نمی‌ـ ای وای عزیز برادرم ای وای چی اومد سرت تا دیدم تو رو خدایی مردم من ببین اشکمو زن و بچمو کجا آوردم من به کی خیمه رو می‌سپاری تو که غصه‌ی زینب و می‌خوری به کی، الله به کی خیمه رو می‌سپاری نذار کم شه از خیمه‌ها چادری ای وای غمت یه طرف این‌جوری دیدمت یه طرف رو خاکه پرچمت یه طرف صورت در... ای وای ای وای اینا یه طرف حرملهٔ بی‌حیا یه طرف چشم حرومیا یه طرف بعد تو محشری به پا شد کربلا تازه کربلا شد حرمله پاش به خیمه وا شد بعد تو دل چاره‌شو گم کرد رقیه گوشواره‌شو گم کرد مادری گهواره‌شو گم کرد بیا برگرد ای کس و کارم من و تنها هی علمدارم آب به خیمه فدای فدای سرت، قامت