تو همونی که به من بها دادی - علی پورکاوه

شال روضه‌شو می‌بنده کمرش میگه اینو کربلا خریدمش اولین باری که قسمتم شده به ضریح قدیمیه کشیدمش به سرش یاد رفیقایی که پای هم سینه زدن افتاده اون رفیقی که علم‌کش بوده کربلا ندیده بود جون داده رو می‌زنم به تو یا ایها العزیز آقا مسیحیه باز آورده مریض خرده روی سرش آب حیات بریز تو همونی که به من بها دادی به پات افتادم و کربلا دادی تو همونی که به من بها دادی به پات افتادم و کربلا دادی تو همونی که دم میدون مشک مادر مریضم‌و شفا دادی نشد آقا که یه‌بار رو بزنم روی نوکرتو بندازی زمین حاجتام‌و دونه‌دونه به من دادی پای نذر سفرهٔ ام‌البنین چوبم دوباره داد بوی یاس حرم آرزومه بشم من عکاس حرم تو گوشمه صدا یا عباس حرم زیر و رو کرد منو کربلای تو یادمه یه‌بار پایین پای تو یه دِهاتی رو دیدم گریه می‌کرد یه کفن گرفته بود برای تو زیر و رو کرد منو کربلای تو یادمه یه‌بار پایین پای تو یه دِهاتی رو دیدم گریه می‌کرد یه کفن خریده بود برای تو گریه می‌کرد و با تو دردو‌دل می‌کرد با همون لحن دهاتی‌وارش می‌گفت آقا شنیدم بی‌کفنی داد می‌زد کفن نمی‌آد به کارت این پیرمرد کجا اون پیرمرد کجا که با خنده اومد در بین قتلگاه پاشو هی می‌کوبید می‌زد به تو عصا آخ، حسین وای، حسین