انا فضه خادمة الزهرا - محمدحسین حدادیان

آروم نمی‌شه دلم یه لحظه

بارون نم نم آخر از این غم میمیره فضه

من اولین نفر وقتی که پشت در بودی رسیدم

با چه حال بدی منو صدا زدی نگم چی دیدم

یاد اون روضه‌ی غمناک کردم

خونِ دیوار و درو پاک کردم

صورتش هنوز جلو چشمامه

محسنت رو من خودم خاک کردم

انا فضه خادمه الزهرا

آروم نمی‌شه حسن یه لحظه

بارون نم نم آخر از این غم میمیره فضه

من دومین نفر بودم که این خبر رسید به گوشم

از بعد کوچه‌ها باید مثه حسن سیاه بپوشم

توی بستر گل پرپر دارم

بی هوا سیلی زد خبر دارم

باید اون گوشواره‌ی خونی رو

از جلو چشم حسن بردارم

انا فضه، خادمه الزهرا

آروم نمی‌شه زینب یه لحظه

بارون نم نم آخر از این غم میمیره فضه

من آخرین نفر رفتم با چشم‌تر کنار محمل

خودم کمک کردم که زینبم بشه سوار محمل

دخترم همیشه همرات بودم

کمک رقیه سادات بودم

اون سه روزی که معطل بودی

دم دروازه‌ی ساعات بودم