کجای این زمینی - حسین ستوده

کجای این زمینی

کجا گریونی و خیمه زدی امشب

چقدر غم داره قلبم

شاید تو روضۀ ما اومدی امشب

دارم حس می‌کنم بوتو شبیه بوی بارونه

یه احساسی که انگار چشم لیلا سمت مجنونه

چشای من پر از اشکه تو چشمات کاس ی خونه

الآن حالت رو اون‌که مادر از دست داده می‌دونه

مادر از دست دادی این شب‌ها

تسلیت میگم به محضرت

داغ سنگین مونده رو دلت

آخ جوونم بوده مادرت

حلالم کن عزیزم

حلالم کن که امشب خیلی رنجیدی

منم هی روضه خوندم

تو هم این روضه‌ها رو با چشات دیدی

تو دیدی پشت در زهرا رو فریاد کمک می‌زد

تو دیدی قنفذو ناموس مولا رو کتک می‌زد

مغیره روی بار شیشه با چکمه ترک می‌زد

الهی بشکنه دستای اون نامرد که چک می‌زد

آخرم کار خودش رو کرد

ضربه‌های سخت و پشت به پشت

با لج و لجبازی هی زد و

خیر نبینه محسنش رو کشت

بدجوری در زدن

به زنو جلو چشای شوهر زدن

ضربشونو آخر بر حیدر زدن

بدجوری در زدن

زهرا رو می‌زدن

مادر افتاد و به جسمش پا می‌زدن

چل نفر نمک به زخم مادر زدن زهرا رو میزدن

پشت دیوار و در افتاد مادر از درد در

جون داد مادر از درد در

یارالی وای ننم